پیام کمیته سازماندهی وهمآهنگی امور نیروهای ملی ، مترقی ودموکرات کشور در اروپا
مورخ 20.11.2008
کشور عزیز ما افغانستان بعد از حوادث و اتفاقات سال های گذشته ، هنوز هم در بحران جنگ ویرانگر و بی ثباتی قرار دارد که علی الرغم حضور نظامی نیروهای چندین ملیتی و به ویژه ناتو و امریکا وسرازیر شدن کمک های وسیع بین المللی در عرصه های مختلف ، اوضاع سیاسی ونظامی بشکل نامطلوب آن انکشاف مییابد .
اگر حوادث به گونهً که است ادامه یابد ، ازاحتمال بدور نیست که وضعیت کشور ومنطقه بحرانیتر و متشنجتر گردد .
درچنین وضعیت است که همکاری و عمل مشترک نیروهای ملی ، مترقی و دموکرات کشور هرچه بیشتر احساس میگردد ، این وظیفه ووجیبهً ملی همه نیروهای ترقیخواه کشوراست که غرض تأمین حاکمیت ملی ، وحدت ملی ، منافع ملی ، دموکراسی ، حاکمیت قانون ، عدالت اجتماعی ، تساوی حقوق و اعمار مجدد کشور بمثابه یک نیروی قوی موثر وتأثیر گذار در سیاست ها ، بدور هم جمع گردند خوشبختانه در مدت فعالیت کمیته سازماندهی وهمآهنگی امور این فرُصت به نیروهای مترقی کشور مساعد گردیده تا جریان های سیاسی و همسو که دارای اهداف استراتیژی و برنامه مشترک هستند خویشرا دریک ساختار واحد دریابند . کمیته سازماندهی و هماهنگی امور از اقدام به موقع حزب متحد ملی افغانستان ونهضت فراگیر دموکراسی و ترقی افغانستان دراین راستأ حمایت وپشتیبانی نموده واز سایر جریان های سیاسی مطالبه مینماید تا از چنین الگوی وحدت استفاده نمایند . کمیته سازماندهی وهمآهنگی امور نیروهای ملی ، مترقی و دموکرات کشور دراروپا ، موفقیت مزید نهضت فراگیر دموکراسی و ترقی افغانستان و حزب متحد ملی افغانستان را دراین امر بزرگ خواهان است .
سکرتریت
غ. د. شمع
صفوف ورهبری حزب دموکراتیک خلق افغانستان
مبارزات مردم افغانستان بر ضد استعمار انګلیس،امرای دست نشانده آنها ،استبداد و سیاست منحط آل یحیی ،میراث ګرانبهایی است که بر بنیاد آن نهضت مترقی سالهای دهه چهل در کشور ایجاد ګردید .
نهضت مترقی کشور از انجمله حزب دموکراتیک خلق افغانستان بعد از ایجاد الی اضمحلال ،فراز و نشیب های زیادی را از سر ګزراند ؛ صفوف ان با بیوستن جوانان سر شار از احساس و طنپرستی و آرزوی ترقی کشور و ارمانهای مقدس برای رفاه و خوشبختی مردم روز تا روز توسعه پیدا کرد .این و طنپرستان صدیق سرنوشت و زندګی خودرا با حزب خویش پیوند دادند و دیوانه واردر پی تحقق دساتیر و هدایات رهبری حزب محبوب خویش شدند .
در سال ۴۳ اولین انشعاب بر این سازمان تحمیل شد و ده سال دو جناح جدا شده ازهم با داشتن وجوه فراوان مشترک به تخریب یکدیګر برداختند ودر سال ۴۹ عده دیګری راه خود را تغیردادند .
بعد از وحدت، حزب موفق به تصاحب قدرت دولتی ګردید ولی دیری نګذشت که وحدت تخریب و افتراق به دشمنی خونینی تبدیل ګردید ؛
شورویها بعد از تجاوزوبه قدرت رسانیدن ببرک کارمل به پتره کردن میکانیکی وحدت پرداختند که با چاه کندن هاو توطیه هاعلیه یکدیګر الی کودتای تنی دوام نمود و بعدا به تبدیل چهره ها ومهره هاپرداخته شد. علاوه بر موجودیت فراکسیونهای منعدد نیمه مخفی و علنی ، بعد از به قدرت رساندن دکتور نجیب الله مرز بندی جدیدی در بین پرچمی ها نیز بوجود امد و یکتعداد پر چمی های مخالف دکتور نجیب الله زندانیو بعدا در قدرت شریک ساخته شدند ؛
حوادث شمال و تلاش تجزیه کشور ،به فراموشی سپردن تمام حرفهای پر طمطراق ګذشته،زیر پا کردن خون هزاران شهید و اواره و بی وطن ساختن هزاران تن دیګر و سوق عمدی و اګاهانه کشور به سوی نابودی و فاجعه و تسلیمی ان به نیرو های عقبګرا اشرار صفحات دیګر این فراز و نشیب هااست .
در این ګیرو دار صفوف با صداقت وو طنپرستی در تحقق ارمانهای مقدس جنګیدند ،رنج بردند ،زندانی و شکنجه شدند ،جامهای شهادت و زهر معیوبیت نوشیدند و در برابر هر سوال چرای انها پاسخ این بود که حالا و قت طرح این سوالها و پرداختن به جواب به انها نیست ؛ولی موازی به با ان ګویا رهبری حزب که با هزار زد وبند و نیرنګ ها بین خود ووابستګی های ننګین به سازمانهای استخباراتی خارجی دور هم جمع شده بودند به یک قشر اشرافیبه ګفته خلقی ها تمام عیار تبدیل ګردید .
اعتقاد صفوف به انها که تا سرحد جنون پر شور و قوی بودانها را به بت های برای پرستش تبدیل کردند وبعد از کسب قدرت دولتی این حلقه به حساب زد وبند های مخفی و مافیایی ګسترش قابل ملاحظه پیدا کرد ،جز عده معدودو طنپرست که مستحق کسب عضویت کمیته مرکزی بودند هر یک از ګروپها که بهتر است انرا باند نامید به بالا کشیدن وابستګان واعضای فراکسیون خویش به این حلقه وسعت چشمګیر بخشیدند .کسانی عضویت عالی ترین مقامات را کسب کردند که هنوز چوشک به دهان داشتند مانند مزدک .
این قشر که صفوف از انها به نام های رفیق ارجمند ،دانشمند ،انقلابی وغیره یاد میکردند و خود تخلص های پر طمطراق و اتشین قهرمانان شاهنامه بر خود نهاده بودند با مهارت و تردستی تام رفقای حزبی خویش را تحمیق نموده و مورد سواستفاده قرار میدادند وآنها صفوف را به جبهات خونین جنګ میفرستادند و خود با جنګاندن پیک های ویسکی در قصر هایشان سیاست میکردند و حتی برای ګویا حفا ظت خود صادق ترین عضو حزب را بحیث بادیګارد خود استخدام میکردند ،
در حالیکه صفوف با جانفشانی از تمامیت ار ضی و استقلال وطن دفاع میکردند اینها بر خلاف ادعا های شان در صدد تجزیه کشور و ایجاد تفرقه بین ملیت های ساکن کشور شدند که ایجاد پایتخت دومی در شهر مزار ثبوت زنده این ادعا است ؛
اینها که در جلسات با سر های پایین و دست های بالا اشتراک میکردند با منافقت تمام از لحظه تایید یک طرح به فکر تو طیه و نخریب ان میشدند وبعد از خروج از تالار جلسه دساتیر جداګانه به فراکسیون های مر بوط صادر میکردند ،
انها که از نشه قدرت باد اورده مست واز عیاشی در سفر های بیشمار خارج خسته شده بودند و دیوانه وار و بر خلاف انچه در حرف میګفتند و مینوشتند در ملیت پرستی ، سمت پرستی ، ایجاد تفرقه زبانی و مذهبی و دهها مرض و انحراف سیاسی غرق شدند و دراین راستا تا حدی پیش ر فتند که هم دست ستمی هار ا از عقب بستند وهم از افغان ملتی هارا واز هر رهبر حزب ملیت ګرا فاشیست تر شدند واز پیشوای هر ګروه مذهبی مذهبی تر .
بر خلاف صفوف که دوست را دوست و دشمن را دشمن میشمردند ، انها با داشتن خطوط ارتباط و اتصال متعدد در خفا با دشمن بودند و ناجونمردانه صادق ترین و طنپرستان را برای کشتن و از بین بردن بدست همسنګران خود به جبهات اعزام میکردند وبعضا انها را توسط ګماشتګان خود از عقب به مرمی میزدند انها تا کنون داغ هیچ یک از جګر ګوشه های خود و حتی اقارب دور را ندیده اند در حالیکه هستند فامیلهای که همه اعضای ان از بین برده شدند و خود اشتراک در مراسم فاتحه و جنازه شانرا کسر شآن خویش میدانستند.
این زد و بند ها کار را به جایی کشید که یکعده برای پای بوسی متحدین خود بدستور باداران خارجی خویش به دهها کیلو متر دور تر از شهر کابل سر لچ و پای لچ سفر کنند در حالیکه قبل از ان در داخل کابل با لشکری از بادیګارد ها و موتر های زرهی ګشت و ګذار میکردند ،برید ،تورن وډګر جنرالها چنان به پستی ننګ تسلیم را پذیرفتند که نمونه شرم اور يورش وشمشیر و میدان جنګ را برای رفقا و بازماندګان شان بجا ګذاشتند ،و با دنایت تمام به کرنش به انهایی پرداختند که خود اصیل ترین فرزندان و طن را زیر ساطور خونین شان داده بودند ؛
انقلابیون و کمونیست های هزار اتشه که زمانی انګشتهای شان در نوشتن مقاله های از اقتصاد و ایدیولوژی مارکسیستی کج شده بودند راه شانرا چنان کچ ساختند که جز خود انها کس دیګری قادر به این پستی نشده بود ،همان انګشت ها برای چاپلوسی و کرنش به انهایی بکار ګرفته شدند که تا حشر از پنجه های شان خون بیګناهان وطن میچکد و انتقام هزار مرتبه یی فجایع امیر عبدالرحمان را از این ملت بیچاره کشیدند ،
و امروز نیز عده ایشان با کم کردن جوی از مردی به کنج فارغبالی خزیده ، ګوشه ګرم مسجد سوسیال راخلوت اسودګی خود میدانند و با اخذ حق السکوت به خاموشان پیوسته اند و عده ای با احیای تشکیلات فراکسیون های دیروزی به ایجاد ګروهک ها ییکه تعداد اعضای شان در این ۱۷ سال از ۱۷ نفر تجاوز نکرد پرداخته اند وبه این وسیله به انقطاب و تفرقه بین نیروهای چپ میپردازند و عده نیز با هزار خدعه در عقب پرده های ګوناګون پنهان شده وبه شیوه های مختلف تیشه بر ریشه و طنپرستان و ترقیخواهان میزنند ؛ در غیر ان کاندید کردن حبیب منګل به حیث کاندید نیروهای چپ به پست ریاست جمهوری(که برای احراز کرسی رهبری نهضت صرف به تعداد انګشتان رای ګرفته نتوانست ) جز یک توطیه دیګر علیه نیرو های چپ چه میتواند تو جیه شود ؟ ایا کسی که در ګروپ مربوط خود مورد پذیرش نیست چپی ها و مردم افغانسات چګونه اورا خواهند پذیرفت ؟
وایا پیام سلطانعلی کشتمند به مناسبت سالګردمرګ مزاری نشان دادن انګشت وسط(به شیوه غربی ها )به همه حزبی ها و اهانت به خونهای ریخته شده توسط این اشرار نیست ؟ده سال تمام با داشتن چنین اعتقاد منحط مزورانه بر عالی ترین مقام دولتی رژیم انقلابی تکیه زدن ،وسالیان دراز حفظ عضویت بیروی سیاسی و تمساح وار بر مرګ محمود بریالی اشک ریختن جز عالیترین میتود منافقت چه میتواند خوانده شود ؟باید علاوه کرد عده ای که تا دیروز بعضا بیکدیګر دشنام ناموس میدادند در جنازه مذکور با شیوه سیاست انګلیسی رفقای جان جانی یکدیګر شداند و رهبر و شاګرد یکدیګر .
نشر کتابهای از قماش اردو وسیاست بعنوان دفاع قبل از محاکمه احتمالی مردم و تاریخ در برابر جرایم مرتکبه و تعمیق اختلاف بین حزبی ها چه میتواند تلقی شود ؟ در غیر آن چرا این علامه ها ی ادبیات و سیاست در طول دو دهه شهامت نوشتن حتی یک جواب را به هزاران نوشته علیه نیرو های چپ و حزب خویش از خود بروز ندادند ؟
بر سر ګذاشتن پکول بر سر سلیمان لایق به معنی سر ساییدن بر استان خونین مسعود جانی نیست ؟
چشم امیدجواب از این عجوزه های عروس هزار داماد که با این شیوه های ماکیاولیستی کامروایی کردند،داشتن خطاست ؛ ولی روی صحبت من به صفوف ح دخ ا است که یکبار با دید وسیع و مغز سرد اعمال این اشرافیان را از نظر بګذرانند و ببیند که ایا تسلیمی قدرت به اشرار که به علت دفاع جانانه ما هیچ امیدی برای تصرف از طریق اسلحه و زور برای شان نماند ه بود از جانب همین ها یک خیانت ملی بود یا نه ؟
مسولیت وضع بعد از تسلیمی قدرت تا امروز و از بین رفتن استقلال کشور و اشغال ان ،بدوش همین رهبران است یا نه ؟
ایا اینها جوابده خون شهیدان و معلولین و وضع رقتبار بازماندګان انها و ملیون ها اواره نمیباشند ؟
همین ها نبودند که نګذاشتند حزب ما به یک حزب یکپارچه وواقعا متحد تبدیل شود ؟
ایامسولیت عدم ایجاد جبهه متحد ملی دموکراتیک که همواره مدعی ایجاد ان بودیم بدوش هین ها نیست ؟
چرا موضوع قتل میر اکبر خیبر تا امروز مسکوت ګذاشته شدـ
شما که هنوز هم احساس و شور وطنپرستی تان زنده است بهتر نیست با طرد این منافقان ،خود سر نوشت خودرا بدست بګیرید و ننګ اعمال انها را باخدمت صادقانه و فداکارانه به و طن از لوح تاریخ بشویید ؟
و اګر روی صحبت را به این اقایان برګردانیم عذر خواهیم کرد که لطفا دیګر از تفتین و خیانت به نهضت دست بردارید !به وضع موجود که هم با دزد هستید و هم با صاحب خانه و بازی های چند ګانه خاتمه دهید !اګر شما عناصر واقعا و طنپرست را بحال خود بګذارید مطمینا انها راه خودرا پیدا میکنند و کشتی توفانی و شکسته وطن را از ورطه هولناک تباهی به سوی ساحل آمن و مطمین خواهند کشانید
فرمان حامد کرزی، رئیس جمهوری اسلامی افغانستان، درباره برگزاری انتخابات ریاست جمهوری، ولسی جرگه، شورا های ولایتی و ولسوالی وشاروالی ها.
تاریخ : Feb 28, 2009
به تاسی ازاحکام مواد 63 و64 قانون اساسی افغانستان، مبنی بررعایت وصیانت قانون اساسی ومراقبت ازاجرای آن بحیث مهمترین وثیقه ملی .- برای حفظ ثبات ومشروعیت نظام، نهادینه شدن دموکراسی وتقویت نهاد های ملی، متکی بر اراده مردم .- بخاطر تحکیم وفاق و وحدت ملی وحفاظت ازدستاوردهای مهم افغانستان درطول هفت سال گذشته درحیات ملی وبین المللی.- براساس مصوبه شماره 3 مورخ 14/11/1387 ولسی جرگه درباره برگزاری انتخابات ریاست جمهوری.- برمبنای مشوره های متعدد با شخصیتهای سیاسی وجهادی، علما، حقوقدانان ومقامات دولتی وبا درک دلایل ومشکلاتی که کمیسیون مستقل انتخابات با آن مواجه میباشد، مراتب آتی را منظور می دارم:
ماده اول:کمیسیون مستقل انتخابات،انتخابات ریاست جمهوری، ولسی جرگه، شوراهای ولایتی و ولسوالی وشاروالی ها را درمطابقت با مواد 140،138،83،61،33 و141 قانون اساسی افغانستان، برگزار وشرایط لازم را مطابق به احکام قانون برای مشارکت مردم دریک رای دهی شفاف، عادلانه، آزاد، عمومی ، سری ومستقیم فراهم نماید.
ماده دوم:قوای سه گانه دولت افغانستان به شمول وزارتهای امور داخله ، دفاع ملی، ریاست عمومی امنیت ملی و سایر ادارات دولتی مکلف هستند، با استفاده از همه امکانات وتوانایی خود برای تامین امنیت ورفع مشکلاتی که کمیسیون مستقل انتخابات با آن مواجه می باشد، وجایب قانونی و ملی خود را انجام دهند .
ماده سوم:تمام اقشار و اصناف مردم افغانستان، اعم از زن و مرد به شمول علما، روحانیون، روشنفکران ، استادان، متنفذین ملی و قومی، احزاب سیاسی ، سازمانهای اجتماعی ومدنی ، رسانه ها وسایر نهاد ها، مسوولیت دینی و ملی دارند که برای برگزاری سالم، عادلانه و سرتاسری انتخابات منافع و مصالح علیای کشور، استقلال، و حدت و حاکمیت ملی را برهر نوع منافع شخصی ، گروهی، قومی، لسانی و سمتی، ترجیح داده و در همکاری با کمیسیون مستقل انتخابات و ادارات مسوول دولتی، در برگزاری انتخابات مشارکت فعال داشته وبا آگاهی وهوشیاری از هرنوع تفرقه واختلاف و توطئه ها و مداخلات مرئي و نامرئی دشمنان این سرزمین جلو گیری نمایند و باآرای سرنوشت ساز خود، آینده روشن و درخشان و با عزت را برای وطن عزیز و سربلند خود رقم زنند.
ماده چهارم:از آنجائیکه انتخابات تعیین کننده سرنوشت کشور و انتخاب کردن و انتخاب شدن از نظر شریعت اسلام و قوانین نافذ حق اساسی تمام اتباع افغانستان است.
بناء ً از همه ناراضیان و مخالفین دولت متوقع هستم تا بحیث انتخاب کننده و انتخاب شونده در این پروسه بزرگ ملی مخصوصا ً در مناطق ناامن کشور سهم گرفته برای برگزاری انتخابات و مشارکت مردم با مسوولین انتخابات همکاری نمایند.
متون مواد قانون اساسی که فرمان رئیس جمهور به آنها اشاره نموده است:
ماده شصت و سوم
رييس جمهور قبل از تصدى وظيفه ، مطابق به طرزالعمل خاص که توسط قانون تنظيم مي گردد، حلف (سوگند) آتي را به جا مي آورد :
بسم الله الرحمن الرحيم
"به نام خداوند بزرگ (ج ) سوگند ياد مي کنم که دين مقدس اسلام را اطاعت و از آن حمايت کنم .
قانون اساسي و ساير قوانين را رعايت و از تطبيق آن مواظبت نمايم
. ازاستقلال، حاکميت ملي و تماميت ارضي افغانستان حراست وحقوق و منافع مردم افغانستان راحفاظت کنم و با استعانت از بارگاه پروردگارمتعال و پشتيباني ملت ، مساعي خود را در راه سعادت و ترقي مردم افغانستان بکار برم
ماده شصت و چهارم
رئيس جمهور داراى صلاحيتها و وظايف ذيل مي باشد :
۱ - مراقبت از اجراى قانون اساسي ،
ماده سي و سوم
اتباع افغانستان حق انتخاب کردن و انتخاب شدن را دارا مي باشند.
شرايط و طرز استفاده از اين حق توسط قانون تنظيم مي گردد.
ماده شصت و يکم
رييس جمهور با کسب اکثريت بيش از پنجاه في صد آراى راى دهندگان از طريق راى گيرى آزاد، عمومي ، سرى و مستقيم انتخاب مي گردد.
وظيفه رييس جمهور در
اول جوزاى سال پنجم
بعد ازانتخابات پايان مي يابد.
انتخابات به منظور تعيين رييس جمهور جديد در خلال
مدت سي الي شصت روز
قبل از پايان کار رييس جمهور برگزار مي گردد.
هرگاه دردور اول هيچ يک از کانديدان نتواند اکثريت بيش ازپنجاه درصد آرا را به دست آورد، انتخابات براى دور دوم در ظرف دو هفته ازتاريخ اعلام نتايج انتخابات برگزار مي گردد و در اين دور تنها دو نفر ازکانديداهايي که بيشترين آرا را در دور اول به دست آورده اند،شرکت مي نمايد.
در دور دوم انتخابات ، کانديدى که اکثريت آرا را کسب کند، رييس جمهورشناخته مي شود.
هر گاه يکي از کانديداهاى رياست جمهورى در جريان دور اول يا دوم راى گيرى و يا بعد از انتخابات و قبل از اعلام نتايج انتخابات وفات نمايد،انتخابات مجدد مطابق به احکام قانون برگزار مي گردد.
ماده هشتاد و سوم
اعضاى ولسي جرگه توسط مردم ازطريق انتخابات آزاد، عمومي ، سرى و مستقيم انتخاب مي گردند.
دوره کار ولسي جرگه به تاريخ اول سرطان سال پنجم ، بعد ازاعلان نتايج انتخابات به پايان مي رسد و شوراى جديد به کار آغاز مي نمايد.
انتخابات اعضاى ولسي جرگه درخلال مدت سي الي شصت روز قبل از پايان دوره ولسي جرگه برگزار مي گردد.
تعداد اعضاى ولسي جرگه به تناسب نفوس هر حوزه حداکثر دو صد و پنجاه نفر مي باشد.
حوزه هاى انتخاباتي و ساير مسايل مربوط به آن در قانون انتخابات تعيين مي گردد.
در قانون انتخابات بايد تدابيرى اتخاذ گردد که نظام انتخاباتي ،نمايندگي عمومي و عادلانه را براى تمام مردم کشور تامين نمايد و به تناسبنفوس از هر ولايت طور اوسط حداقل دو وکيل زن در ولسي جرگه عضويت يابد.
ماده يکصد و سي و هشتم
در هر ولايت يک شوراى ولايتي تشکيل مي شود.
اعضاى شوراى ولايتي ، طبق قانون ، به تناسب نفوس ، از طريق انتخابات آزاد،عمومي ، سرى و مستقيم از طرف ساکنين ولايت براى مدت چهار سال انتخاب مي گردند.
شوراى ولايتي يک نفر از اعضاى خود را به حيث رييس انتخاب مي نمايد.
ماده يکصد و چهلم
براى تنظيم امور و تامين اشتراک فعال مردم در اداره محلي ،در ولسوالي هاو قريه ها، مطابق به احکام قانون شوراها تشکيل مي گردند.
اعضاى اين شوراها از طريق انتخابات آزاد، عمومي ، سرى و مستقيم از طرف ساکنين محل براى مدت سه سال انتخاب مي شوند.
سهم گيرى کوچيان در شوراهاى محلي مطابق به احکام قانون تنظيم مي گردد.
ماده يکصد و چهل و يکم
براى اداره امور شهرى ، شاروالي تشکيل مي شود. شاروال و اعضاى مجالس شاروالي ، از طريق انتخابات آزاد، عمومي ، سرى ومستقيم انتخاب مي شوند.
امور مربوط به شارواليها توسط قانون تنظيم مي گردند.
نیروهای بالقوۀ چپ
در جامعۀافغانی یک سلسله نیرو های بالقوۀ چپ وجود دارند.اگر احزاب چپ در انتخابات شرکت نکنند این نیرو ها به دیگران رای میدهند و به تدریج عادت می کنند به سایر نیرو های سیا سی وابستگی پیدا کنند. اگر احزاب چپ چند بار و پیهم در انتخابات حضور نداشته باشند این نیرو های بالقوه را به تدریج ، بکلی از دست میدهند
چند سوال دوستانه از سازمانهای ترقیخواه
1- شما چگونه میخواهید بر نامۀ تانرا در عمل تطبیق کنید؟ توسط انقلاب قهر آ میز و سازماندهی جنگ های چریکی ، کودتای نظامی یا رسیدن به قدرت توسط انتخابات ؟
2- اگر پاسخ شما انتخابات است ، چه وقت ؟ کدام نوع دولت باید در قدرت باشد که شما در انتخابات آ ن دولت شرکت کنید. دولت ترقیخواه یا دولت عقبگرا و وابسته به خارج؟
3- اگردولت عقبگرا و وابسته به خارج باشد وشما به این دلیل در انتخابات شرکت نمی کنید. آیا از سال 1747 تا امروز شما کدام دولت افغانستان را می شناسید که وابسته به خارج نبوده باشد ؟ آ یا امید آن وجود دارد که در جریان زندگی ما و شما یک رژ یم غیر وابسته در افغانستان به قدرت برسد که حد اقل معاش کارمندان دولت را بدون کمک خارج پرداخته بتواند ؟
4- اگر شما میخواهید که اول باید رژیم حاکمه دموکراتیک و غیر وابسته باشد و بعد ازان شما در انتخابات شرکت ورزید . تا آنوقت چه می کنید تماشاچی می باشید ، دست روی دست می گذارید و انتظار می کشید که رژ یم خود بخود تغیر بخورد یا شما در تغیر رژ یم سهم می گیرید؟.
اگر در تغیر رژ یم سهم می گیرید چگونه؟ توسط کودتا ، قیام مسلحانه ، سازماندهی مقاومت بدون خشونت به سبک مهاتما گاندی یا انتخابات ؟
5- آیا در امریکای لاتین در جریان سالهای اخیر نیروهای ترقیخواه و چپ ، دولت های پوشالی و دست نشاندۀ امریکا راچگونه سقوط دادند؟ توسط جنگ های چریکی ، کودتای نظامی یا انتخابات؟
6 - اگر تمام نیرو های ترقیخواه از سیاست فعال واشتراک در انتخابات گوشه گیر ی کنند، آیا بغیر از ژریم طالبان کدام وریانت و الترناتیف دیگر خواهید یافت که جانشین نظام کنونی گردد ؟ آیا در دوران حکمروایی مجدد طالبان کدام چیزی بنام انتخابات وجود خواهد داشت که شما درآن شرکت کنید ؟
آژانس خبری فرانس پرس به نقل از یک مقام ارشد دولتی افغانستان که نخواسته نامش فاش شود نوشته است در جلسه آقای کرزی با سفرای خارجی گزینه های مختلف از جمله برگزاری انتخابات در بیس ویکم ماه اپریل مورد بحث قرار گرفت.
به گفته این مقام انتظار می رود آقای کرزی تصمیم خود را تا روز جمعه اعلام کند.
کار شناسان مسایل سیاسی در افغانستان می گویند، برگزاری انتخابات در ماه اپریل به نفع کرزی خواهد بود زیرا او با استفاده از منابع دولتی به مبارزات انتخاباتی خود خواهد پرداخت
مردم ما زمانی به این ارزو های خود نایل خواهد امد تا تمام نیروهای ملی- دموکراتیک و مترقی دست به دست هم داده و یک کاندید شایسته غرض خدمت به مردم وطن پیشکش نمایند. میدانید که مردم وطن از صداقت و ایمانداری ما در هر جایی حکایه میکنند. مردم وطن از دست پاک شما به فرزندان خود قصه میکنند که هیچ یکی از منسوبین حکومت سابق نه صاحب تجارت، نه صاحب ثروت و نه صاحب بلند منزلها بوده. مردم وطن ما (با وصف کمبودیها، اشتباهات و نواقصی که داشتیم) حکومت دموکراتیک را یک حکومت قانون میدانستند. بیائید شخصی را از میان خود به ریاست جمهوری کاندید نمائیم که از میان توده ها برخاسته باشد و فرزند توده ها باشد. به همه روشن است که انتخاباتِ پیشروی خواهی نخواهی تحتِ فشار کشورهای همسایه و کشورهای دور و دورتر که قطعاتِ شان در کشور موجود اند در راس ایالات متحده خواهد بود، مشروعیتش را حتماً زیر سوال خواهد بُرد. شخصی را باید کاندید نمائیم که افغانستان را کشور همه مردم بداند و آغشته به امراض کودکانهء قومی، تباری، محلی و زبانی نباشد. هر تبعه کشور را در هر گوشهء از کشور که زندگی مینماید و به هرزبان تکلم کند چون برادر و برابر بشمارد و از تفرقه نفرت داشته باشد، افغانستان شمول باشد. این وظیفهء ماست که تمام نیروهای ملی- مترقی و دموکراتیک به تمام شرف و عزت از این کاندید دفاع نمایند و کاندیدِ پیشنهاد شده را از لحاظ مادی و معنوی کمک نمائیم، بگذار کاندید ما اگر برنده هم نشود، ولی یکبارِ دیگر نیروهای ملی و دموکراتیک در کشور بسیج و مطرح خواهد شد و راه بسوی انتخابات پارلمانی باز خواهد نمود،
اگر سیاست ( چُپ ) بودن فعلی ادامه پیدا کند و درموقع مناسب داخل اقدام نگردیم ، یک فرصت 4 ساله ی دیگر فعالیت ودرخشش فعال سیاسی را دریکی ازعرصه های جدا ً سرنوشت ساز ، به سان گذشته ها ازدست خواهیم داد.
من ، شخصا ً درشرایط دشوار کنونی بااین سیاست مخالفت جدی دارم که کسانی درفکر این باشند که یا دولتی صد فیصد مطابق میل وآرمان ما تشکیل گردد ویا عدم مشارکت درپروسه های انتخاباتی را یگانه راه (برائت) وشیوه ی سالم سیاسی بدانند .این نوع تفکر بدرجه ی اول ، خود نوعی تمامیت خواهی وعدم آماده گی برای مشارکت در سیستم های دموکراتیک چند حزبی وپشت پازدن به پلورالیزم سیاسی ودولتی میباشد ، واز سوی دیگر بیانگر ترس وگریز از زیر بار مسوولست های اخلاقی وتعهدات وطن پرستانه ی ما درقبال مردمان وطن میباشد.
تقریبأدر 40 فیصد مجموع کشور مخالفین دولت تسلط دارد و ناممکن است که مردم ازاین ساحات در انتخابات شرکت ورزند ، حالانکه درجلسه ماۀ دسیمبر 2008 میلادی شورای امنیت ملل متحد ساحات تحت تسلط مخالفین دولت را70 فیصد رقم زده است .
ثانیأ مردم بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال 1383 عملأ از کارکرد های دولت منتخب ایشان به سطوح آمده اند و مشکل خواهد بود در انتخابات آینده سهم فعال گیرند .
ثالثأ مردم در وجود نیروهای نظامی بین المللی خویشرا مصئون احساس مینمودند ولی کشتاربیرحمانه مردم بیگناه و اطفال معصوم تنفر مردم را نسبت به حضور نیروهای خارجی بوجود آورده وازاین فرُصت مخالفین دولت استفاده نموده از مشارکت مردم در پروسه انتخابات جلوگیری خواهند نمود .
بدینترتیب انتخابات ریاست جمهوری آیندۀ کشور شاید امکان پذیر نباشد و درصورتیکه اگراین انتخابات دراثر فشار جامعه بین المللی صورت گیرد از مشروعیت برخوردار نخواهد بود .
اگر داعیان " سیستم اقتصادی بازار آزاد " هنوزهم به اشتباه شان پی نبرده و میکوشند که مردم افغانستان را در آینده نیز به دنبال سراب بکشانند ، باید در برابر آنها ایستاد و با صراحت به آنها فهماند که از اغواگری دست بکشند .آنها خوب میدانند که نظریات ایشان حتی در پیشرفته ترین کشور های جهان زمینه ای انطباق پایدار
ندارد .اما بخاطر تأمین منافع شخصی خود و شرکای شان ، هنوزهم در برابرمنافع ملی افغانها، لجوجانه مقاومت میکنند . در ایالات متحدۀ امریکا ، حتی همان چهره های که تا دیروز مداخله دولت در اقتصاد را نفی میکردند ، امروز بابی صبری خواهان فیصله های جدید دولت مبنی بر مداخله قانونی وعملی دولت در اقتصاد میباشند
خصلت سيستم های که اوپوزيسيون را قبول ندارند، ديکتاتوريست. اين نوع قدرت های سياسی، جهت حفظ موقعيت خود، از هيچ گونه خشونت و اعمال ضد انسانی دريغ نمی کنند. اينکه اين قدرت در دست يک فرد باشد يا يک حزب، فرقی نمی کند. ما هر دو نمونه را در کشور خود تلخ تجربه کرده ايم. نمونه ُ حکومتهای تک فردی را در دوره های نادر خان، هاشم خان و محمد داوود خان ديديم و نمونه ُ حکومتهای يک حزبی را در دوره های حزب دموکراتيک خلق و احزاب گويا اسلامی مشاهده کرديم. تجربه ُ تاريخ نشان می دهد که هردو نوع آن جز تباهی و عملکرد های وحشيانه ُ ديکتاتوری چيز ديگری به ارمغان نداشتند. تا زمانيکه قانون حاکم نباشد، هر سيستمی خود سرانه عمل می کند، زيرا مرجعی وجود ندارد تا از حقوق فرد و کرامت انسان دفاع کند. قانون دموکراسی بر هر نوع تبعيض و خشونت خط بطلان می کشد. در همينجا بايد ياد آور شوم که جوانان ما بجای اينکه نادانسته در زد و بند های قومی افتاده اند، اولا ً بايد تاريخ خود را بصورت دقيق مطالعه کنند و ثانيا ً از مسايل جامعه شناسی و علم سياست آگاهی حاصل نمايند تا بتوانند عمق فاجعه ُ را که قوم گرايی باعث می گردد، درک کرده، بعدا ً با ديد انتقادی و برخورد علمی، تاريخ واقعی ما را بنويسند تا خود و اولاد خود را از بند اينهمه افسانه و دروغ و قهرمان های دروغی برهانند. در غير آن اگر سطح سواد تاريخی، سياسی و اجتماعی ِ ما همين طور ادامه بيابد، يقين دارم که از دست اين کم سوادی و احساسات کاذب، وطن تجزيه خواهد گرديد.
مبصرین را عقیده بر این است که بهترین موقع برای اقای کرزی مساعد است تا در قدم نخست به قانون اساسی افغانستان احترام نموده و نقض قانون نکنند. دوم، بدون اینکه کشور را بیشتراز این بطرف بحران بکشانند و عاملی شوند برای ادامه جنگ، خون ریزی و ازدیاد خصومت های زبانی، قومی و منطقوی، بهتراست از وظیفه استعفی بدهند و دموکراسی نوپای افغانستان را فدای قدرت طلبی خویش نسازند. در غیر آن مسوولیت هر حادثه ایکه بعد از اول جوزا در کشور بوقوع بپیوندد. مستقیما بدوش اقای کرزی و تیم همرایشان خواهد بود و ایشان در برابر ملت پاسخگو میباشند.
